Cuypers, Frans (1906->1992)

Frans Cuypers (Mechelen 1906 - na 1992) was schilder en etser. Vestigde zich te 's Gravenwezel. Trachtte zijn sociaal engagement te vertolken in taferelen die deels bijbels, deels humaan genoemd kunnen worden: zijn werk heeft vaak een religieuze overdrachtelijkheid. Won in 1974 de Gaverprijs voor zijn ganse oeuvre en kreeg toen ook nog de ‘Da Vinci-prijs’ voor de menselijke figuur en de speciale VTB-prijs. Frans Cuypers was een vriend en leerling van Henry Luyten.

Edward Van Mieghem (1915-2006)

Edward Van Mieghem (Vrasene 13 september 1915 - Brasschaat 2 mei 2006) was schilder maar vooral graficus / etser. Opleiding aan de Academie te Antwerpen (Alfons Van Beurden, Carlo De Roover, Ernest Wante) en verdere vervolmaking tot op hoge leeftijd aan de tekenacademie Sint-Michiel te Brasschaat (grafische vormgeving, vrije grafiek). Voor een uitgebreide levensloop, zie http://www.janfranssimonsvzw.be

Gastmans, Andre (1934 - 2004)

André (Dré) Gastmans (1934- 2004) was graficus, ontwerper van ex-librissen en kopergraveerder. Opleiding aan de Vespertekenschool te Merksem (Ivo Van Damme), aan het Instituut voor Kunstambachten te Antwerpen (Marc De Groot) en bij Marc Severin (kopergravure). Verwierf vooral bekendheid als ontwerper van kleingrafiek. Bestuurslid en voorzitter van kunstkring Sirkel te Mortsel. Publiceerde in 1982 een kunstmap met 'Tien Lierse Begijnhofminiaturen'. Bekroningen op internationale biënnales van het ex-libris en vele buitenlandse groepstentoonstellingen. Eremedaille voor Grafiek van de gemeente Mortsel. Verbleef sinds zijn pensionering in 1997 vaak in Frankrijk, waar hij op 17 september 2004 spoorloos verdween bij het meer van Villefort.

Genard, Wilfried (1943-)

Wilfried Genard (Muizen, 1943) is schilder, aquarellist, tekenaar, boekillustrator en graficus. Opleiding aan Sint-Lucas te Gent (1958-1964) en aan het Hoger Instituut te Antwerpen (1965-1967). Leraar aan de middelbare Steinerschool te Antwerpen (1971-1980) en docent aan Sint-Lucas te Gent (1981-2006). Woont en werkt in Berchem, waar hij meewerkt aan het vrijwilligersproject 'De Nieuwe Vrede'.

Kerkhove van de, Jan (1822-1881)

Portret van Fritz door zijn vader Jan

Jan Van de Kerkhove (Tielt 1822 - Schaarbeek 1881) was schilder en graveerder. Opleiding aan de Academie te Antwerpen (Gustave Wappers) en te Parijs. Voorkeur voor historische taferelen en landschappen. Vooral bekend als vader van Frederik (Fritz), het wonderkind dat in drie jaar tijd enkele honderden kleine werkjes gemaakt had, die door de kritiek enthousiast onthaald werden.

Na het overlijden van Frederik in 1873 werden een honderdtal kleine schilderijen op paneel begin 1875 tentoongesteld in de 'Cercle artistique et littéraire' in Brussel. In 1876-77 werden zijn landschappen door zijn vader en zijn zuster Louise gegraveerd en in bundels uitgegeven. Er bestaat een bundel van 25 etsen en een andere van 100 (eigenlijk 126) stuks:

Cahier de 25 eaux-fortes d'après Frédéric Van de Kerkhove, gravées par son père et sa soeur., Le journal des Beaux-Arts. 

Cent eaux-fortes gravées par J. Van de Kerkhove d'après les tableaux de Frédéric Van de Kerkhove, mort en 1873 à l'âge de 10 ans et 11 mois. P., A. Lévy, 1877, gd 4°, 16 p. (introduction d'A. Siret) et 126 (et non 100) eaux-fortes hors texte.

In het kunsttijdschrift "La Fédération Artistique" en elders woedde een tijdlang een polemiek over het auteurschap van de schilderijen: sommigen beweerden dat ze het werk waren van de vader. Er zijn nochtans opvallende gelijkenissen met het werk van de moeder, Marie-Louise De Ruyck, maar dat is nooit onderzocht.

Linnig, Willem Jr. (1842-1890)

De ingang van de Wartburg (Eisenach, Thüringen) 1881. Willem Linnig Jr. maakte in dit kasteel drie fresco's over het leven van Martin Luther.

Detail van een portret door Charles Mertens

Willem Linnig Jr. (Antwerpen, 20 augustus 1842 - 3 september 1890) was tekenaar, schilder en graveerder. Opleiding bij zijn vader Willem Linnig Sr. en aan de Academie te Antwerpen (Jan Antoon Verschaeren), waar hij door Nicaise de Keyser werd weggestuurd omdat hij zich niet wilde conformeren aan diens regels. Was van 1876 tot 1882 leraar aan de Academie te Weimar, op uitnodiging van groothertog Karel Alexander, die een groot bewonderaar was van zijn werk. Willem Linnig Jr. produceerde in totaal 123 gecatalogeerde etsen.

Tyck, Edward (1847-1922)

Variante in spiegelbeeld op zijn eigen schilderij "Steegje te Antwerpen",1883, Scheepvaartmuseum

"Antwerpsche*etsers*1880*

Edward (Edouard) Tyck (Antwerpen 26 april 1847 - 1922) was schilder en etser. Opleiding aan de Academie te Antwerpen. Voorkeur voor dorps- en stadsgezichten, landschappen, genretaferelen, stillevens. Hij stelde onder meer tentoon op de 'Exposition Universelle d'Anvers' in 1894, met de 'Vereeniging van Antwerpsche kunstenaars' in zaal Forst te Antwerpen in 1910 en datzelfde jaar ook op de 'Exposition universelle et internationale de Bruxelles'. Woonde en werkte te Borgerhout maar verbleef ook enige tijd in Engeland (Lew, Oxfordshire).

Brown, Henri (1816-1870)

Detail van een foto door Joseph Dupont, Rijksmuseum

Henri / Henry Brown (York 3 april 1816 - Borgerhout 2 februari 1870) was lithograaf, etser, graveerder en illustrator. Brown was opgeleid aan de Londense tekenacademie, waar hij zich had gespecialiseerd in de houtgravure. Na enige tijd in een Londens atelier te hebben gewerkt, vestigde hij zich als zelfstandige te Parijs (1835). In 1837 kreeg hij een aanstelling bij de Koninklijke Graveerschool in Brussel, die verbonden was aan het bedrijf van Dewasme, waar hij leermeester werd van een groot aantal Belgische graveurs. Bij de oprichting van de Haagse Houtgraveerschool (1840) werd hij er benoemd tot directeur. Een jaar later was hij alweer vertrokken, ditmaal naar Antwerpen, waar hij hoogleraar werd aan de Koninklijke Academie (1842). Hij bleef te Antwerpen wonen en werken tot zijn overlijden in 1870. Brown behoorde tot de beste graveurs van zijn tijd.

Michaux, John (1876-1956)

Poort en moskee van Kairouan (Tunesië)

Droge naald

John Michaux (Antwerpen 2 maart 1876 - Brussel 1956) was schilder en etser. Opleiding aan de Academie en het Hoger Instituut te Antwerpen (Frans Hens). Zijn vroeg werk (Nieuwpoort) werd vernield tijdens de Eerste Wereldoorlog. Onderging in Engeland de invloed van Turner en Whistler. Verwierf vooral faam als schilder van de Schelde. Was lid van 'Als Ik Kan' en van de 'Société belge des Peintres de la Mer'. Verbleef tijdens het interbellum te Berchem en was leraar aan de Koloniale Hogeschool te Antwerpen.

Fonteyne, Jules (1878-1964)

Jules Fonteyne (Brugge 22 juli 1878 – 11 augustus 1964) was schilder, tekenaar, beeldhouwer, boekillustrator en etser. Tevens ontwerper van kerkmeubilair, kruiswegen, glasramen en andere ornamenten voor de kerken en kloosters die na de verwoestingen van de Eerste Wereldoorlog heropgebouwd werden. Eerste opleiding (tot 1897) aan de Academie van Brugge (Hendrik Pickerey, Edmond Van Hove). Verdere opleiding aan de Academie te Brussel en drie jaar aan het NHISK te Antwerpen, waar hij een prijs voor graveerkunst behaalde. Vestigde zich na zijn studies te Brugge, waar hij in 1921 leraar werd aan de Academie. Van 1927 tot aan zijn pensionering in 1947 combineerde hij daar het lesgeven met het directeurschap.

Fonteyne Illustreerde talrijke boeken (Stijn Streuvels, Felix Timmermans, Maurits Sabbe). Als graficus ontwierp hij tevens affiches, medailles, ex-librissen en zelfs kunstvlaggen, die door het Brugse atelier English uitgevoerd werden.

De meeste bekendheid geniet hij echter door zijn tekeningen en etsen waarin hij, in een stijl die soms aan Jules De Bruycker doet denken, figuren en taferelen uit het verpauperde Brugge van zijn jeugd afbeeldt: vis- of groenteverkoopsters, kantklossters, koetsiers, volksvrouwen die een praatje maken, processies. Als achtergrond is de stad Brugge daarbij nadrukkelijk aanwezig. Het gaat hierbij echter niet om een realistische weergave van een concrete straat of een bestaand plein: Fonteyne toont een imaginair Brugge, dat toch onmiddellijk herkenbaar is. Een regelmatig voorkomend achtergrondmotief is de toren van de Jeruzalemkerk, zoals op het hier afgebeelde werk. Zijn etsen werden niet genummerd en zelden gedateerd.

Schrauwen, L. (XXe)

Hoewel zijn werk regelmatig opduikt en twee etsen van hem bewaard worden in het Vleeshuis, is over L. Schrauwen (XXe) zo goed als niets geweten. In een biografie van Georges Averhals (http://users.telenet.be/georgesaverhalskunstenaar/) lezen we dat hij in 1935 tentoonstelde met de Cercle Artistique (Artistieke, litteraire en wetenschappelijke kring van Antwerpen), samen met Jules De Bruycker, Walter Vaes, Georges Averhals, Jacques Boonen, René De Coninck, Jacques Gorus, Casimir Heymans en Romain Malfliet (ref. Le Matin 8/12/35).

Bulck van, Albert (1915-1988)

Albert (Bert) Van Bulck (Boom 9 augustus 1915 - 5 augustus 1988) was vooral gekend als schilder en als cineast (Boomse Filmstudio's). Hij was ook leraar aan de academie van Boom.

Hornyansky, Nicholas (1896-1965)

Het begijnhof van Kortrijk

" Zuidertooren - Amsterdam   1921"

Foto door David Mawr, 31-1-1951

Nicholas Hornyansky (Boedapest 11 augustus 1896 - Toronto 25 mei 1965) was schilder, aquarellist, graveerder, lithograaf, drukker en etser. Eerste opleiding (portretschilderen) aan de Academie te Boedapest. Eerste tentoonstelling op het Salon van Boedapest in 1912. Vestigde zich na Wereldoorlog I in België. Verdere opleiding te Antwerpen bij Frans Hens (circa 1919 - 1923; landschapsschilderen, etsen) en bij drukker Alfred Porcaboeuf te Parijs. Reisde vanuit ons land regelmatig naar Nederland en Groot-Brittannië. Brak door met het portret van kardinaal Mercier dat in 1924 door de consul van Hongarije aan de kardinaal overhandigd werd. Vestigde zich in 1929 in Toronto, Canada, en werd mettertijd één van de belangrijkste Canadese grafici. Ontwikkelde diverse nieuwe druktechnieken voor kleuretsen / aquatint en was van 1945 tot 1955 leraar aan het Ontario College of Art. Voor een uitgebreide biografie, zie onder meer http://www.sk-szeged.hu/statikus_html/vasvary/newsletter/09dec/hungarian_canadians.html.

Boudry, Robert (1878-1965)

Robert Boudry (Ieper 17 september 1878 - Berchem 14 april 1965) was vooral schilder maar ook een bedreven etser. Opleiding aan de Academie te Antwerpen (Eugeen Joors, Piet Verhaert, Frans Van Leemputten, Albert De Vriendt) waar hij ook architectuur studeerde. Voorkeur voor oude hoekjes, pittoreske steegjes en binnenpleintjes (Antwerpen, Mechelen, Gent, Kortrijk), stillevens en bloemen. Stelde in 1914 tentoon te Spa en in 1933 te Antwerpen, Vestigde zich in 1939 te Berchem. Ook schrijver van novellen in het West-Vlaams (Jantje, 1925).

Thysebaert, Emile (1873-1963)

Emile Thysebaert (Gent 4 juni 1873 - Anderlecht 2 februari 1963) was beeldhouwer, schilder, pastellist en graveerder. Eerste opleiding bij Jules Gondry en aan de Academie te Gent (eerst bij Théodore-Joseph Canneel, later bij Jean Delvin en Louis Tytgadt). Tijdens zijn legerdienst opleiding aan de Academie te Antwerpen (Albert en Juliaan De Vriendt). Reisde in 1890 naar Parijs (contacten met Rodin, Derain, Toulouse-Lautrec) en in 1899 naar Italië om er in Rome zijn studies te voleindigen. Ook contacten met de Latemse school. Eerste tentoonstelling te Brussel in 1901. Vond zijn inspiratie vooral in het ellendige leven van de gewone mens. Lid van "Le Sillon", "Labeur" en "Als ik kan". Woonde en werkte vanaf 1900 achtereenvolgens in Brussel, Schaarbeek en Anderlecht. Realistische stijl met sterk sociaal engagement.

Campo, Corneel (1955 - )

Ets met Droge Naald 3/30 - Campo 1984 -  met onderschrift de tekst :

“’t Vogelken zingt niet meer in ’t kruid want ’t moest allemaal uit.”

Onderschrift luidt: Ets met droge naald 2/5 met de tekst:
"De strenge vorst was deze winter onze bondgenoot. Mijn etsnaald kan de motorzaag even verschalken."
Roosendael  1985  Campo

Corneel Campo (Mechelen 1955) is schilder en etser. Vindt zijn inspiratie vooral in het landschap, de plantengroei, de natuur. Leraar aan de Academies van Berchem / Antwerpen en van Mechelen (vrije grafiek). Streeft constant naar authenticiteit en originaliteit.

Stuyck, Gerard